ਪਿਆਰ ਦੀ ਦਾਤ

ਮਨ ਰੇ ਕਿਉ ਛੂਟਹਿ ਬਿਨੁ ਪਿਆਰ ॥
ਅੰਗ- ੬੦

ਕਿਉ– ਕਿਵੇਂ
ਛੂਟਹਿ– ਮੁਕਤ ਹੋਏਗਾ
ਬਿਨੁ– ਬਿਨਾਂ
ਪਿਆਰ– ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਪਾਏ

ਹੇ ਮੇਰੇ ਮਨ! ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਰੱਖੇ ਬਗੈਰ ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਏ?

---

ਇਸ ਸੁੰਦਰ ਗੱਲ ਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਣ ਲਈ ਮੈਂ ਇੱਕ ਵੀਰ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।

“ਇੱਕ ਦੁਪਹਿਰ ਮੈਂ ਉਪਨਗਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਨਾਲ ਸੈਰ ਕਰਨ ਗਿਆ। ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਬਿਖਰੇ ਹੋਏ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਜ਼ੁਰਗ ਆਦਮੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹਰੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਦਾ ਥੈਲਾ ਲੈ ਕੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਉਸ ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਪੱਤੇ ਡੀਹਾਈਡਰੇਟਡ ਅਤੇ ਪੀਲੇ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮੋਰੀਆਂ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜੇ ਨੇ ਡੱਕਿਆ ਹੋਵੇ।

ਪਰ ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ ਤਿੰਨ ਬੈਗ ਸਬਜ਼ੀ ਦੇ ਖਰੀਦੇ। ਬੁੱਢੇ ਆਦਮੀ ਨੇ ਵੀ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ:
“ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਗਾਇਆ ਹੈ। ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਾਰਿਸ਼ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਭਿੱਜ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਤਾਹੀਂ ਇਹ ਬਦਸੂਰਤ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰਨਾ।

ਬੁੱਢੇ ਆਦਮੀ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: “ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਕਾਉਗੇ?”

ਉਸਨੇ ਚੁੱਪ ਕਰਕੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ।

“ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਰੀਦਣ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ ਕਿਉਂ ਲਈ?” ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ.

ਉਸਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, “ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਖਰੀਦਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ।
ਜੇ ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਖਰੀਦਦਾ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਬੁੱਢੇ ਆਦਮੀ ਦੀ ਅੱਜ ਕੋਈ ਆਮਦਨੀ ਨਾ ਹੁੰਦੀ।”

ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਦੀ ਸੋਚ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਆਦਮੀ ਤੋਂ ਕੁਝ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਖਰੀਦ ਲਈਆਂ।
ਬੁੱਢੇ ਆਦਮੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਆ ਗਏ। ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ,
“ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਵੇਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਹੁਣ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਲਈ ਭੋਜਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਤੁਹਾਡਾ ਬਹੁਤ ਬਹੁਤ ਧੰਨਵਾਦ।”
. . . . . . . . . . . . .

ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਚਮਤਕਾਰ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਵਾਪਰੇਗਾ।

ਅਸੀਂ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਚਮਤਕਾਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਹੈ।
ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਹੈ।
ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਦਇਆ ਅਤੇ ਦੂਸਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਹਮਦਰਦੀ ਲਿਆਓ ਤਾਂ ਚਮਤਕਾਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਪਿਆਰ ਦੀ ਦਾਤ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਚਮਤਕਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।