*ਕੀਆ ਨ ਜਾਣੈ ਅਕਿਰਤਘਣ ਵਿਚਿ ਜੋਨੀ ਫਿਰਤੇ ॥*
ਅੰਗ- ੩੧੭
*ਕੀਆ*- ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ
*ਨ ਜਾਣੈ*- ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ
*ਅਕਿਰਤਘਣ*- ਅਕ੍ਰਿਤਘਣ
*ਵਿਚਿ*- ਵਿੱਚ
*ਜੋਨੀ*- ਜੂਨਾਂ ਦੇ
*ਫਿਰਤੇ*- ਭਟਕਦੇ ਹਨ
*ਜੋ ਲੋਕ ਰੱਬ ਦੀਆਂ ਬਖਸ਼ੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਉਹ ਜੂਨਾਂ ਵਿਚ ਭਟਕਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।*
——–
*ਚੇਤਨ ਭਗਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੇਸਬੁੱਕ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਕਹਾਣੀ ਲਿਖੀ ਹੈ।*
ਇੱਕ ਰਾਤ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਆਪਣੀ ਦੁਕਾਨ ਬੰਦ ਕਰਨ ਹੀ ਵਾਲਾ ਸੀ ਕਿ ਇਕ ਕੁੱਤਾ ਦੁਕਾਨ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਇਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੈਗ ਸੀ। ਬੈਗ ਵਿਚ ਖਰੀਦਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਲਿਸਟ ਅਤੇ ਪੈਸੇ ਸਨ।
ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਨੇ ਪੈਸੇ ਲੈ ਲਏ ਅਤੇ ਸਮਾਨ ਬੈਗ ਵਿਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਕੁੱਤਾ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਬੈਗ ਚੁੱਕ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰ ਪਿਆ ਇਹ ਵੇਖਣ ਲਈ ਕਿ ਉਸਦਾ ਮਾਲਕ ਕੌਣ ਸੀ।
ਕੁੱਤਾ ਬੱਸ ਅੱਡੇ ਤੇ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਬੱਸ ਆਈ ਅਤੇ ਕੁੱਤਾ ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਕੰਡਕਟਰ ਆਇਆ ਤਾਂ ਇਹ ਕੁੱਤਾ ਆਪਣੀ ਗਰਦਨ ਵਿਚਲੀ ਪੱਟੀ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੈਸੇ ਸਨ ਅਤੇ ਪਤਾ ਲਿਖੀਆ ਸੀ।
ਕੰਡਕਟਰ ਨੇ ਪੈਸੇ ਲੈ ਲਏ ਅਤੇ ਟਿਕਟ ਦੁਬਾਰਾ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਵਿਚਲੀ ਪੱਟੀ ਵਿਚ ਪਾ ਦਿੱਤੀ।
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੰਜ਼ਿਲ ‘ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤਾਂ ਕੁੱਤਾ ਸਾਹਮਣੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪੂਛ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਕੇ ਦਰਸਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬੱਸ ਰੁਕੀ ਤਾਂ ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰ ਗਿਆ। ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕੁੱਤੇ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਘਰ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੜਕਾਇਆ। ਇਸਦਾ ਮਾਲਕ ਅੰਦਰੋਂ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਂਸ ਨੂੰ ਸੋਟੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਕੁੱਟਿਆ।
ਹੈਰਾਨ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ, *”ਤੁਸੀਂ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਕੁੱਟ ਰਹੇ ਹੋ?”*,
ਉਸਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ, *”ਇਸਨੇ ਮੇਰੀ ਨੀਂਦ ਖ਼ਰਾਬ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਘਰ ਦੀ ਚਾਬੀ ਲੈ ਕੇ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ।”*
ਇਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਉਮੀਦਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਗਲਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਬੀਤੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੁਹਾਡੀ ਕੋਈ ਵੀ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਕੀਤੀ ਗਲਤੀ ਫਿਰ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਪਦਾਰਥਕ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਹੈ!!!
——-
ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਾਂਗਾ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਬਹੁਤ ਵਿਵੇਕਸ਼ੀਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿਚ ਸਿਰਫ ਦੋ ਨੁਕਤੇ ਹਨ।
1. ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਨਾ ਰੱਖੋ। ਆਪਣਾ ਫਰਜ਼ ਨਿਭਾਓ ਅਤੇ ਨੌਕਰੀ ਕਰੋ। ਆਪਣੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਿਭਾਓ। ਪਰ ਆਪਣੀ ਉਮੀਦ ਨੂੰ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖੋ।
2. ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਕੁੱਤਾ ਬਣੋ, ਨਾ ਕਿ ਬੇਕਦਰਾ ਮਾਲਕ।
ਸੱਚ ਕੀ ਹੈ? 