ਕੜਛੀਆ ਫਿਰੰਨਿ੍ ਸੁਆਉ ਨ ਜਾਣਨਿ੍ ਸੁਞੀਆ ॥
ਅੰਗ- ੫੨੧
ਕੜਛੀਆ– ਕੜਛੀਆਂ
ਫਿਰੰਨਿ੍– ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ
ਸੁਆਉ– ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ
ਨ ਜਾਣਨਿ੍– ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀਆਂ
ਸੁਞੀਆ– ਸੁਆਦ
ਕੜਛੀਆਂ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਾਣੇ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਪਕਵਾਨਾਂ ਦੇ ਸੁਆਦ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਈ ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਜਿਹੜੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਭਾਸ਼ਣ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗੁਰਬਾਣੀ ਵੀ ਬਹੁਤ ਯਾਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਾਣੀ ਵਿਚਲੀ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਕਈ ਵਾਰੀ ਤੁਸੀਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇਹ ਲੋਕ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਦਵਾਈ ਦੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਜੋ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ, ਦੂਸਰੇ ਲੋਕ ਵੀ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ੀਲਤਾ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਹਨ।
ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਉੱਤਰ ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੈ।
ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ” ਕੜਛੀਆ ਅਤੇ ਚਮਚੇ ਹਰ ਤਰਾਂ ਦੇ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਕਵਾਨ ਦਾ ਸੁਆਦ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।”
ਇੱਥੇ ਉਹ ਲੋਕ ਵੀ ਹਨ,
ਜੋ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਅਤੇ ਜਪਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਕਦੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ‘ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਲਈ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ‘ਗਿਆਨ’ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਓਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਮੈਂਨੂੰ ਗਲਤ ਨਾ ਮੰਨਿਓ,
ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਾਣੀ ਦਾ ਜਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਪਰ ਇਸਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ‘ਤੇ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਿਆਂ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ।
ਗੁਰਬਾਣੀ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਸਮਾਂ ਕੱਢੋ। ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਚੇਤਨਾ ਵਿਚ ਆਉਣ ਦਿਓ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਮੀਆਂ ਨੂੰ ਲੱਭੋ।
ਬਾਣੀ ਨੂੰ ਇਕ ਰਸਮ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਵਰਤੋ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਅਤੇ ਸਮਝੇ ਬਗੈਰ ਇਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ।
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਹ ਕੜਛੀਆਂ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਜੋ ਬਿਨਾ ਪਕਵਾਨ ਦਾ ਸੁਆਦ ਲਏ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸੱਚ ਕੀ ਹੈ? 