ਭਾੜੀ ਕਉ ਓਹੁ ਭਾੜਾ ਮਿਲਿਆ ਹੋਰੁ ਸਗਲ ਭਇਓ ਬਿਰਾਨਾ ॥੩॥
ਅੰਗ- ੪੯੭
ਭਾੜੀ– ਭਾਰ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਾ
ਭਾੜਾ– ਕਿਰਾਇਆ
ਹੋਰੁ– ਬਾਕੀ
ਸਗਲ– ਸਾਰਾ ਕੁਝ
ਬਿਰਾਨਾ– ਪਰਾਇਆ
ਸਮਾਨ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਮਾਨ ਚੁੱਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਸਮਾਨ ਫੇਰ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਕੂਲੀ ਨੇ ਰੇਲਗੱਡੀ ਤੋਂ ਬੈਗਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਆਦਮੀ ਦੀ ਕਾਰ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਣਾ ਸੀ। ਉਹ ਸਮਾਨ ਚੱਕਦੇ ਹੋਏ ਠੋਕਰ ਖਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬੈਗ ਗਿਰ ਗਏ। ਉਸਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਬੈਗਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਂਕ ਨੋਟ ਸਨ।
ਮਾਲਕ ਤੋਂ ਮੁਆਫੀ ਮੰਗਦਿਆਂ, ਉਸਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬੈਗਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਹੁਣ ਉਸਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਆਇਆ ਕਿ “ਹੇ ਰੱਬਾ, ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਪੈਸਾ ਹੈ। ਵਾਹ, ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਦੌਲਤ ਹੈ। ਜੇ ਮੈਂ ਇਸ ਦੌਲਤ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵਾਂ ਤਾਂ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ? ਮੈਂ ਸਾਰੀ ਰੇਲਗੱਡੀ ਖਰੀਦ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਚਾਹਾਂ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਸਕਾਂਗਾ।”
ਬਸ ਇਹਨਾਂ ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਕਾਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਮਾਨ ਚੁੱਕਣ ਦਾ ਕਿਰਾਇਆ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਕਾਰ ਚਲੀ ਗਈ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਹਾ “ਮੈਂ ਕੁਝ ਪਲ ਪਹਿਲਾਂ ਬਹੁਤ ਅਮੀਰ ਸੀ।”
ਹਾਂ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਜੋ ਪੈਸਾ ਕਮਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਉਸਦਾ ਅਨੰਦ ਲਈਏ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰੀਏ। ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਸੁਖਦ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰੀਏ… ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੌਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਓ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਏ।
ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਕੂਲੀ ਹਾਂ। ਸਾਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੂਲੀ ਸ਼ਬਦ ਅਪਮਾਨਜਨਕ ਹੈ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਇੱਕ ਤੱਥ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸਿਰਫ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਦੌਲਤ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ।
ਬਿਲਕੁਲ ਕੁਝ ਵੀ, ਅੰਤ ਵੇਲੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਇਸ ਲਈ ਅੱਜ ਜੋ ਵੀ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਹੈ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਬੱਚੇ, ਪਰਿਵਾਰ, ਦੋਸਤ ਜਾਂ ਅਜਨਬੀ ਸਭ।
ਆਓ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਨਾ ਲਈਏ। ਨਾ ਅਮੀਰੀ, ਨਾ ਗਰੀਬੀ ਨੂੰ ਦਿਲ ਤੇ ਨਾ ਲਾਈਏ। ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਮਤਲਬ ਖਾਸ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਭਾਰ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਓ ਅਸੀਂ ਉਸ ਕਿਰਤ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਈਏ, ਜਿਸ ਦੇ ਅਸੀਂ ਹੱਕਦਾਰ ਹਾਂ। ਕਿਸੇ ਦੇ ਬੋਝ ਦੀ ਘੱਟ ਮਾਲਕੀ ਰੱਖੀਏ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਿਰਾਂ ਤੇ ਚੁੱਕੀ ਫਿਰ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਸੱਚ ਕੀ ਹੈ? 