ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ

ਬਿਨਾ ਸੰਤੋਖ ਨਹੀ ਕੋਊ ਰਾਜੈ ॥
ਅੰਗ – ੨੭੯

ਬਿਨਾ– ਬਿਨਾਂ
ਸੰਤੋਖ– ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ
ਨਹੀ ਕੋਊ– ਨਹੀਂ ਕੋਈ
ਰਾਜੈ– ਰੱਜਦਾ

ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਬਗੈਰ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰੱਜਦਾ।

---

ਇਸ ਲੇਖ ਨੂੰ ਭੇਜਣ ਲਈ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਵੀਰ ਜੀ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲਗਦਾ ਕਿ ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਦੁਰਦਸ਼ਾ ‘ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਕੁਝ ਨਾਇਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਨ ਦੀ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੋਹਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਲਈ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।

“ਉਹ ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਲੋਧੀ ਕਲੋਨੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਸਿਵਲ ਸੇਵਕ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸਰਕਾਰੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਸੀ।

ਉਹ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਮੱਧ ਵਰਗੀ ਪਰਿਵਾਰ ਸੀ।

ਉਹ ਦਿਆਲ ਸਿੰਘ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਫੇਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ-
ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਂਡ ਰਸਨਾ ਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਵਿਤਰਕ ਸੀ।

ਲਾਜਪਤ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਗੋਦਾਮ ਸੀ ਅਤੇ 7-8 ਆਟੋ ਸਾਰੀ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਰਸਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਸਨ …

ਉਹ ਹਰ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਸੀ!

ਫਿਰ 1984 ਦੀ ਸਿੱਖ ਵਿਰੋਧੀ ਨਸਲਕੁਸ਼ੀ ਹੋਈ – ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਗੋਦਾਮ, 8 ਆਟੋ ਅਤੇ ਡੀਲਰਸ਼ਿਪ ਗੁਆ ਲਈ।

ਉਸਨੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਫੂਡ ਕੰਪਨੀਆਂ ਐਚ.ਐਲ
ਐਲ. , ਨਾਫੇਡ, ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਦੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।

ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਟੈਕਸੀ ਖਰੀਦ ਕੇ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਚਲਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇੱਕ ਖਰਾਬ ਚਿੱਟੀ ਵਰਦੀ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। 6-7 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਮਸੂਰੀ ਤੋਂ ਆਉਂਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਹਾਦਸਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ 13 ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਕੋਮਾ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ। ਦੇਹਰਾਦੂਨ ਦੇ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਗੋਡਿਆਂ, ਭੁਰੀ ਹੋਈ ਪਸਲੀ ਅਤੇ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਹੱਥ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਠਿਆ।

ਸਫਦਰਜੰਗ ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ 3 ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ 3.5 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਫਿਜ਼ੀਓ ਅਤੇ ਕਸਰਤਾਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਦੁਬਾਰਾ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਬਣਿਆ।

ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਉੱਠਿਆ, ਪਰ ਉਸਦੀ ਕਾਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਟ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਆਟੋ ਖਰੀਦਿਆ, ਪਰ ਫੇਰ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੂੰ ਦਿਲ ਦਾ ਦੌਰਾ ਪੈ ਗਿਆ।

ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਉਭਰਨ ਨੂੰ ਉਸਨੂੰ ਸਮਾਂ ਲੱਗਾ, ਪਰ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਠੀਕ ਹੋ ਗਿਆ।

ਉਹ ਹੁਣ ਇੱਕ ਆਟੋ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਯਾਤਰੀ ਨੂੰ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਗਾਹਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਸਨੂੰ ਧੋਖਾ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਹੱਸਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
“ਵਾਹਿਗੁਰੂ!”,
ਉਹ ਬਸ ਇਹੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਉਸਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੋਵੇ,
ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਅਤੇ ਆਸ਼ਾਵਾਦੀ ਰਹਿਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ!

ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋ ਕਿ ਹਰ ਬੱਦਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਪਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

“ਵਾਹ ਜੀ! ਸਰਦਾਰ ਪਰਮਜੀਤ ਸਿੰਘ ਜੀ”