ਸੁਪਨੈ ਸੁਖੁ ਨ ਦੇਖਨੀ ਬਹੁ ਚਿੰਤਾ ਪਰਜਾਲੇ II
ਅੰਗ- ੩੦
ਸੁਪਨੈ— ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ
ਸੁਖੁ – ਸੁਖ
ਨ ਦੇਖਨੀ – ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ
ਚਿੰਤਾ – ਚਿੰਤਾ
ਪਰਜਾਲੇ – ਸੜਦੇ ਹਨ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ‘ਤੇ ਵੀ ਸੁੱਖ ਨਹੀਂ ਜਾਪਦੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਰਹੀ ਹੈ।
ਦਿਲ ਦੀ ਸਰਜਰੀ ਯੂਨਿਟ ਦੇ ਬਾਹਰ ਇੱਕ ਇੱਕ ਸ਼ੇਅਰ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
“ਅਗਰ ਦਿਲ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇਤੇ ਅਪਨੇ ਯਾਰੋਂ ਕੇ ਸਾਥ, ਤੋ ਆਜ ਖੋਲਨਾ ਨਾ ਪੜ੍ਹਤਾ ਔਜ਼ਾਰੋਂ ਕੇ ਸਾਥ”
ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦੋਸਤ ਜਾਂ ਦੋਸਤਾਂ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਇਸਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲਈ ਕਿਸੇ ਸਰਜਨ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।”
ਜਿਹੜੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਸੀਂ ਦਬਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਾਡੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਉਹ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਕੈਂਸਰ ਸਮੇਤ ਕਈ ਭਿਆਨਕ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ।
ਇਹ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰ ਅੰਦਰੋਂ ਅੰਦਰ ਬਣਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ । ਅਸੀਂ ਉਦੋਂ ਤਕ ਸੋਚਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਬਿਮਾਰੀ ਨਹੀਂ ਬਣ ਜਾਂਦੇ।
ਬਹੁਤੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਨਾ ਰੱਖੋ, ਸਿੱਖੋ ਕਿ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਬੋਝ ਕਿਵੇਂ ਉਤਾਰਨਾ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਡਰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇਹ ਗੱਲ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੱਖ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਮਦਦ ਲਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ । ਥੈਰੇਪਿਸਟ ਜਾਂ ਸਲਾਹਕਾਰ ਆਪਣੇ ਗਾਹਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਹੁੰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ‘ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ । ਜੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਤਾਂ ਫਿਰ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਲਿਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ ਅਤੇ ਨੋਟ ਕਰੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਅਸਲੀਅਤ ਤੋਂ ਭੱਜਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਹੁਣ ਕਿਵੇਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਇੱਕ ਬੰਦ ਨਾਲਾ ਅੱਤ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਸੋਚੋ ਕਿ ਸਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ ਕਿ ਹਸ਼ਰ ਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇਗਾ ?
ਸੋ ,ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣਾ ਪਵੇਗਾ ਜਾਂ ਚਿੰਤਾ ਨੂੰ ਇਕ ਵੱਡੀ ਸਮੱਸਿਆ ਬਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਸਿੱਖਣਾ ਪਵੇਗਾ ।
