ਦਫਤਰੋਂ ਵਾਪਿਸ ਪਰਤਦਿਆਂ ਵੇਖਿਆ ਫਾਟਕ ਬੰਦ ਸੀ..
ਮੈਨੂੰ ਅੰਦਾਜਾ ਹੋ ਗਿਆ ਕੇ ਅਜੇ ਹੋਰ ਵੀਹ ਮਿੰਟ ਗੱਡੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆਉਣੀ..!

ਕਾਰ ਬੰਦ ਕਰ ਲਾਗੇ ਬੋਹੜ ਹੇਠ ਬਣੇ ਥੜੇ ਤੇ ਆਣ ਬੈਠਾ..
ਲਾਗੇ ਹੀ ਇੱਕ ਬਜ਼ੁਰਗ ਬਾਬਾ ਜੀ ਭੋਏਂ ਤੇ ਪਰਣਾ ਵਿਛਾਈ ਆਪਣੀ ਮੌਜ ਵਿਚ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ..!

ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਸੁੱਝੀ..
ਥੜੇ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉੱਤਰ ਆਇਆ ਤੇ ਓਹਨਾ ਕੋਲ ਹੀ ਵਿਛੇ ਹੋਏ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਆਣ ਬੈਠਾ..
ਨਜਰਾਂ ਮਿਲੀਆਂ ਤੇ ਮੈਂ ਸਹਿ ਸੁਬਾਹ ਹੀ ਪੁੱਛ ਲਿਆ..
“ਬਾਬਿਓ ਥੋੜਾ ਟਾਈਮ ਹੈ ਮੇਰੇ ਕੋਲ..ਆਪਣੇ ਤਜੁਰਬੇ ਦੀ ਬਿਨਾ ਤੇ ਜਿੰਦਗੀ ਜਿਊਣ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਢੁਕਵੀਂ ਜਿਹੀ ਕੰਮ ਆਉਂਦੀ ਨਸੀਹਤ ਹੀ ਦਿੰਦੇ ਜਾਓ”

ਓਹਨਾ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ..ਥੋੜਾ ਹੱਸ ਪਏ ਤੇ ਫੇਰ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛ ਲਿਆ..”ਪੁੱਤਰ ਕਦੀ ਭਾਂਡੇ ਧੋਤੇ ਈ?
ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਸੇ ਪਾਸੇ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਫੇਰ ਥੋੜਾ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੋਇਆ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਆਖ ਦਿੱਤਾ..”ਹਾਂਜੀ ਧੋਤੇ ਨੇ ਬਾਬਾ ਜੀ ਕਈ ਵਾਰ..ਨਾਲਦੀ ਥੋੜੀ ਤੱਤੇ ਸੁਬਾਹ ਦੀ ਜੂ ਹੋਈ”

“ਫੇਰ ਕੀ ਸਿਖਿਆ ਤੂੰ ਭਾਂਡੇ ਮਾਂਜ ਕੇ..?”
ਓਹਨਾ ਨੇ ਨਾਲ ਹੀ ਆਪਣਾ ਅਗਲਾ ਸਵਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ!

“ਸਮਝ ਨੀ ਲੱਗੀ ਬਾਬਾ ਜੀ”
ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸੁਆਲੀਆਂ ਨਜਰਾਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫੇਰ ਓਹਨਾ ਦੇ ਚੇਹਰੇ ਤੇ ਗੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ..!

ਉਹ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫੇਰ ਮੁਸਕੁਰਾਏ…ਮੁੜ ਗੰਭੀਰ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਆਖਣ ਲੱਗੇ..”ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਜੂਠੇ ਨੂੰ ਬਾਹਰੋਂ ਘੱਟ ਤੇ ਅੰਦਰੋਂ ਜਿਆਦਾ ਮਾਂਜਣਾ ਪੈਂਦਾ ਏ..ਬੱਸ ਇਹੋ ਹੀ ਹੈ ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸੱਚ”

ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ੂਕਦੀ ਹੋਈ ਗੱਡੀ ਵੀ ਲੰਘ ਗਈ..ਪਰ ਇਸ ਵਾਰ ਇੰਝ ਲੱਗਾ ਜਿੱਦਾਂ ਦੋ ਫਾਟਕ ਖੁੱਲੇ ਹੋਣ..ਇੱਕ ਬਾਹਰੀ ਤੇ ਇੱਕ ਅੰਦਰ ਵਾਲਾ!

ਅਗਹੁ ਦੇਖੈ ਪਿਛਹੁ ਦੇਖੈ ਤੁਝ ਤੇ ਕਹਾ ਛਪਾਵੈ ॥
ਅੰਗ-੧੫੬

ਅਗਹੁ – ਅੱਗੋਂ
ਦੇਖੈ – ਦੇਖਦਾ ਹੈ
ਪਿਛਹੁ – ਪਿੱਛੋਂ
ਤੁਝ ਤੇ – ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ
ਕਹਾ – ਕਿਵੇਂ
ਛਪਾਵੈ – ਲੁਕਾਈਏ

ਰੱਬ ਸਾਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਵੀ ਸਾਡੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਸਰਬ ਵਿਆਪਕ ਰੱਬ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਕੁਝ ਲੁਕਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?

---

ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਲਈ ਕੈਥੋਲਿਕ ਐਲੀਮੈਂਟਰੀ ਸਕੂਲ ਦੇ ਕੈਫੇਟੇਰੀਆ ਵਿੱਚ ਲਾਈਨ ‘ਚ ਖੜੇ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਸੇਬਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਢੇਰ ਪਿਆ ਸੀ।

ਨਨ ਨੇ ਸੇਬ ਦੀ ਟਰੇ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਨੋਟ ਪੋਸਟ ਕੀਤਾ ਸੀ:

“ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਹੀ ਲਓ। ਰੱਬ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ।”

ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੀ ਲਾਈਨ ਦੇ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਜਾ ਕੇ ਮੇਜ਼ ਦੇ ਦੂਜੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਚੌਕਲੇਟ ਚਿੱਪ ਕੂਕੀਜ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਢੇਰ ਪਿਆ ਸੀ। ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਨੇ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਨੋਟ ਲਿਖ ਕੇ ਛੱਡਿਆ ਸੀ ਕਿ, “ਤੁਸੀਂ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਲੈ ਜਾਓ। ਰੱਬ ਸਭ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ।” ———

ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸੁਪਰਮਾਰਕੀਟ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਛੱਤ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕੈਮਰਾ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਥੋੜਾ ਸਾਵਧਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।

ਸੜਕਾਂ ‘ਤੇ ਲੱਗੇ ਕੈਮਰੇ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਰਫਤਾਰ ਨਾਲ ਗੱਡੀ ਚਲਾਉਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦੇ ਹਨ। ਕੋਈ ਸਾਨੂੰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ ਇਹ ਭਾਵਨਾ ਹੋਣੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ।

ਚਾਹੇ ਇਹ ਸਮਾਜ, ਕਾਨੂੰਨ, ਕਰਮ, ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਜਾਂ ਉਹ ਭਲਿਆਈ ਹੈ ਜੋ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਜ਼ਮੀਰ ਹੀ ਸਾਡੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਜੱਜ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਹੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਦਾ ਸਾਰ ਹੈ। ਇਹ “ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ” ਦੀ ਧਾਰਣਾ ਹੈ।

ਅਤ੍ਹੰਤ ਆਸਾ ਆਥਿਤ੍ਹ ਭਵਨੰ ॥
ਅੰਗ -੧੩੫੪

ਅਤ੍ਹੰਤ – ਬੇਅੰਤ
ਆਸਾ – ਇੱਛਾਵਾਂ
ਆਥਿਤ੍ਹ – ਮਹਿਮਾਨ
ਭਵਨੰ – ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ

ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਬੇਅੰਤ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਅਣਸੁਲਝੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਆਏ ਮਹਿਮਾਨ ਵਰਗੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

---

ਇਸ ਸੁੰਦਰ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਣ ਲਈ ਮੈਂ ਇੱਕ ਵੀਰ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਸਾਡੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕਠਿਆਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ…

ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਸੀ। ਅਗਲੇ ਬਸ ਸਟਾਪ ਤੇ ਇੱਕ ਬਜ਼ੁਰਗ ਔਰਤ ਬਸ ਵਿੱਚ ਚੜ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਈ।

ਉਸਨੇ ਸੀਟ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਕਈ ਬੈਗਾਂ ਨਾਲ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਕੁੜੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਬੈਠਾ ਵਿਅਕਤੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕੁਝ ਬੋਲ ਰਹੀ।

ਕੁੜੀ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ:

“ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਕਿਸੇ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ‘ਤੇ ਰੁੱਖੇ ਬਣ ਬਹਿਸ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੇ ਇੱਕਠਿਆਂ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਅਗਲੇ ਸਟਾਪ ਤੇ ਉਤਰ ਹੀ ਜਾਣਾ ਹੈ।”

ਇਹ ਜਵਾਬ ਸੁਨਹਿਰੀ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿਚ ਲਿਖਣ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ:

“ਕਿਸੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਚੀਜ਼ ਉੱਤੇ ਬਹਿਸ ਕਰਨ ਦੀ ਸਾਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਮਿਲਣੀ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਹੈ।”

ਜੇ ਸਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇ ਕਿ ਸਾਡਾ ਕੋਲ ਸਮਾਂ ਇੱਥੇ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਝਗੜਿਆਂ, ਵਿਅਰਥ ਬਹਿਸਾਂ, ਦੂਸਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਫ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਅਸੰਤੋਖ ਅਤੇ ਨੁਕਸ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ ਰਵੱਈਆ ਵਰਤ ਕੇ ਨਾ ਬਰਬਾਦ ਕਰੀਏ। ਕੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਲ ਤੋੜਿਆ ਹੈ?

ਸ਼ਾਂਤ ਰਹੋ ਇਹ ਯਾਤਰਾ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਹੈ।

ਕੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂ ਧੱਕੇਸ਼ਾਹੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਠੱਗੀਆ ਹੈ?

ਸ਼ਾਂਤ ਰਹੋ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇਵੋ ਕਿਉਂਕਿ ਯਾਤਰਾ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਹੈ।

ਜੋ ਵੀ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਆਪਾਂ ਯਾਦ ਰੱਖੀਏ ਕਿ ਸਾਡਾ ਇੱਕਠਿਆਂ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਹੈ।

ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੁਕਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਕਦੋਂ ਆਵੇਗਾ।

ਇੱਕਠਿਆਂ ਸਾਡੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਹੈ।

ਆਓ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰੀਏ। ਆਓ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦੇਈਏ ਅਤੇ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਲਈ ਮਾਫ ਕਰੀਏ। ਆਓ ਅਸੀਂ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਅਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਈਏ।

ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਦੇ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਸ ਲਈ ਮਾਫੀ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਮੈਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੇਰੀ ਮਾਫੀ ਹੈ।

ਆਖਰਕਾਰ ਸਾਡੀ ਜੀਵਨ ਯਾਤਰਾ ਇਕੱਠਿਆਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਹੈ!

ਕਦੇ ਨਾ ਬੋਲੈ ਕਉੜਾ

ਕਿੰਨੀ ਉਮਰ ਹੋ ਗਈ, ਕਿੰਨੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਕਿੰਨਾ ਮਨ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ, ਕਿੰਨੀਆਂ ਜੋਦੜੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਪਰ ਸੱਚ ਦੱਸਾਂ ਅਜੇ ਵੀ, ਹਾਲੇ ਵੀ ਗੁੱਸਾ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਕੌੜਾ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ।

ਕੀ ਕਰਾਂ ?
ਕੀ ਸਾਰੀ ਕੀਤੀ ਭਗਤੀ, ਸੇਵਾ ਨਿਹਫਲ ਗਈ ?

ਨਹੀਂ ਜੀ ਨਹੀਂ

ਪਹਿਲਾਂ ਕੌੜੇ ਬੋਲਾਂ ਦੀ ਦਰ (frequency) ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ । ਗੱਲ- ਗੱਲ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਆਉਂਦਾ ਸੀ ਹੁਣ ਘੱਟ ਗਿਆ ।

ਪਹਿਲਾਂ ਗੁੱਸਾ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਮਨ ਤੇ ਹੰਢਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਛੇਤੀ ਉਤਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ-ਕਦੇ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਪਛੋਤਾਵਾ ਵੀ ਕਰ ਲਈਦਾ ਹੈ।

ਮਨਾਂ! ਡਰ ਨਾ! ਘਬਰਾਅ ਨਾ!
ਲੱਗਿਆ ਰਹੁ! ਲੱਗਿਆ ਰਹੁ!

ਸਾਡੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਗੁੱਸਾ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਅਾਵਾਜ ਉੱਚੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ , ਉਨੀ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਬੋਲ ਖਰਵੇ ਨਹੀਂ, ਗਾਲਾਂ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ , ਆਮ ਵਾਂਗ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਬਸ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਹੀ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।

ਪਰਮਾਤਮਾ ਮਿੱਠ ਬੋਲੜਾ ਹੈ ਉਸ ਦਾ ਭਗਤ ਵੀ ਮਿੱਠ ਬੋਲੜਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਯਾਤਰਾ ਲੰਮੀ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਟੇਡੀ ਵੀ, ਪਰਬਤ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੈ ਲਗੇ ਰਹੀਏ , ਲਗੇ ਰਹੀਏ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ ਤੇ ਸਾਹਿਬ ਵਾਂਗ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗੇ।

ਮਿਠ ਬੋਲੜਾ ਜੀ ਹਰਿ ਸਜਣੁ ਸੁਅਾਮੀ ਮੋਰਾ॥
ਹਉ ਸੰਮਲਿ ਥਕੀ ਜੀ ਓਹੁ ਕਦੇ ਨ ਬੋਲੈ ਕਉਰਾ॥

🙏🏻 ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕਾ ਖਾਲਸਾ॥
ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫਤਹਿ॥

ਆਪੁ ਸਵਾਰਹਿ ਮੈ ਮਿਲਹਿ ਮੈ ਮਿਲਿਆ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

ਹੇ ਫਰੀਦ! ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਵਾਰ ਲਏਂ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ (ਪਰਮਾਤਮਾ) ਮਿਲ ਪਏਂਗਾ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਜੁੜਿਆਂ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਸੁਖ ਹੋਵੇਗਾ।

📜 ਜਗਤ ਦੀ ਫਿਕਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਆਪਣੇ ਸੁਧਾਰ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇ,ਜਿਸ ਦਿਨ ਤੂੰ ਸੁਧਰ ਗਿਆ ਜਗਤ ਵੀ ਸੁਧਰ ਜਾਏਗਾ।

🖊️ Be so busy improving yourself that you have no time to criticize others.😊