ਉਮੀਦ ਨਾ ਛੱਡੋ

ਪੁਰਜਾ ਪੁਰਜਾ ਕਟਿ ਮਰੈ ਕਬਹੂ ਨ ਛਾਡੈ ਖੇਤੁ ॥
ਅੰਗ- ੧੧੦੫

ਪੁਰਜਾ– ਟੁਕੜਾ
ਕਟਿ– ਕੱਟ
ਕਬਹੂ ਨ– ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ
ਛਾਡੈ– ਛੱਡਦਾ
ਖੇਤੁ– ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ

ਸੂਰਮਾ ਓਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਭਾਵੇਂ ਟੁਕੜੇ ਟੁਕੜੇ ਵੀ ਹੋ ਜਾਣ, ਪਰ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ।

---

ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਜਪਾਨੀ ਡਾਰੂਮਾ ਗੁੱਡੀਆਂ ਵੇਖੀਆਂ ਹਨ?

ਇਹਨਾਂ ਛੋਟੇ ਖਿਡੌਣਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਫ਼ਲਸਫ਼ਾ ਹੈ।

ਇਹ ਕਿਸਮਤ, ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਟੀਚਾ ਨਿਰਧਾਰਣ ਦਾ ਰਵਾਇਤੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਡਾਰੂਮਾ ਗੁੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਖੜੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗਿਰਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਖੜੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜਦੋਂ ਇਸਦੇ ਮਾਲਕ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕੋਈ ਟੀਚਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਮਾਲਕ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅੱਖ ਵਿੱਚ ਪੇਂਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਟੀਚਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ ਹੀ ਦੂਜੀ ਅੱਖ ਵਿੱਚ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਏਥੇ ਸੁਨੇਹਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿਵੇਂ ਉੱਠਣਾ ਸਿੱਖੀਏ। ਡਾਰੂਮਾ ਗੁੱਡੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਭਾਰੀ ਤਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹਲਕਾ ਸਿਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਗਿਰਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਵਾਪਸ ਉੱਛਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਖੜ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਕੀ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਹਾਰ ਮੰਨ ਕੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਹੈ?

ਅਸੀਂ ਹਾਰੇ ਹੋਏ ਇਸ ਲਈ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡਾ ਦਿਮਾਗ ਸਾਡੀ ਹਉਮੈ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਲਈ ਇਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭਾਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਮੁੱਢਲੇ ਗੁਣ ਇੰਨੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਨਹੀਂ ਹਨ।

ਕੈਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਹਾਰ, ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਲੜਾਈ, ਕਿਸੇ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਨਾਲ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਜਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਅਸੰਭਾਵਨਾ ਲੈ ਕੇ ਅਸੀਂ ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗੇ ਰਹਾਂਗੇ?

ਜੇ ਅਸੀਂ ਤੁਰੰਤ ਵਾਪਸ ਉੱਠ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਰੈਫਰੀ ਦੇ ਦਸ ਗਿਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਨੂੰ ਹਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।

ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਾਰੂਮਾ ਗੁੱਡੀ ਹੋਣ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ। ਕਾਸ਼ ਮੈਂ ਇੱਕ ਦਾਰੂਮਾ ਗੁੱਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਇਸ ਤੇ ਲਗਾ ਦਿੰਦਾ। ਹਰ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗਦਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਸ ਗੁੱਡੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਵਾਪਸ ਉੱਠਦਾ।

ਫੇਰ ਉੱਠੋ ਅਤੇ ਉਮੀਦ ਨਾ ਛੱਡੋ।
ਹਿੰਮਤ ਨਾ ਹਾਰੋ। ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਹੀ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਹੋ ਜਾਈਏ ਪਰ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਜੰਗ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਾਂਗੇ।