ਇੱਕ ਸੱਚ………..

ਵਿਸ਼ਵ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਫੈਸ਼ਨ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ, ਬ੍ਲਾਗਰ, ਲੇਖਕ ਕਿਜ਼ਰਦਾ ਰੋਡ੍ਰਿਗਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਨੋਟ ਕੈਂਸਰ ਨਾਲ ਮਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ✍

  1. ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਿੰਗੇ ਬ੍ਰਾਂਡ ਦੀ ਕਾਰ ਮੇਰੇ ਗੈਰਾਜ ਵਿਚ ਖੜ੍ਹੀ ਹੈ ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਵੀਹਲ-ਚੇਅਰ ਤੇ ਬੈਠਣਾ ਹੈ।
  2. ਮੇਰਾ ਘਰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਦੇ ਕੱਪੜੇ, ਜੁੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਮਹਿੰਗੇ ਤੋਂ ਵੀ ਮਹਿੰਗੇ ਸਮਾਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ । ਪਰ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਹਸਪਤਾਲ ਤੋਂ ਮਿਲੀ ਇਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ।
  3. ਬੈਂਕ ਦਾ ਪੈਸਾ ਮੇਰਾ ਹੈ ਪਰ ਉਹ ਵੀ ਮੇਰੇ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ।
  4. ਮੇਰਾ ਘਰ ਇਕ ਮਹਿਲ ਵਰਗਾ ਹੈ ਪਰ ਮੈਂ ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਬੈੱਡ ਵਰਗੇ ਇਕ ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਪਈ ਹਾਂ।
  5. ਮੈਂ ਇੱਕ 5 ਸਟਾਰ ਹੋਟਲ ਤੋਂ ਦੂਸਰੇ 5 ਸਟਾਰ ਹੋਟਲ ‘ਚ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਮੈਂ ਹਸਪਤਾਲ ਦੀ ਇਕ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਤੋਂ ਦੂਸਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ।
  6. ਮੈਂ ਸੈਂਕੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਟੋ ਗ੍ਰਾਫ ਦਿੱਤਾ ਪਰ ਅੱਜ ਡਾਕਟਰ ਦਾ ਪ੍ਰਿਸਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ ਮੇਰਾ ਆਟੋ ਗ੍ਰਾਫ ਹੈ ।
  7. ਮੇਰੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣ ਲਈ ਮੇਰੇ ਕੋਲ 7 ਬਿਊਟੀਸ਼ੀਅਨ ਸੀ ਪਰ ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਤੇ ਇਕ ਵੀ ਵਾਲ ਨਹੀਂ ।
  8. ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਹੈਲੀਕਾਪਟਰ ‘ਚ ਮੈਂ ਜਿੱਥੇ ਦਿਲ ਚਾਹੁੰਦਾ ਉੱਡ ਸਕਦੀ ਸੀ ਪਰ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਬਰਾਮਦੇ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਜਗ੍ਹਾ ਜਾਣ ਲਈ ਦੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਹੈ।
  9. ਹਾਲਾਂਕਿ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਾਦ ਪਦਾਰਥ ਹਨ ਪਰ ਮੇਰਾ ਭੋਜਨ ਦਿਨ ਵਿਚ 2 ਗੋਲੀਆਂ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਰੇ ਦੀਆਂ ਕੁੱਛ ਬੂੰਦਾਂ। ਇਹ ਘਰ, ਮਹਲ,ਬੰਗਲਾ, ਗੱਡੀਆਂ, ਹੈਲੀਕਾਪਟਰ, ਫਰਨੀਚਰ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੈਂਕ ਖਾਤੇ,ਏਨਾ ਮਾਣ ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਏਨੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਮੇਰੇ ਕੰਮ ਦਾ ਨਹੀਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਆਰਾਮ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ। ਜੇ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਕੁੱਝ ਪਿਆਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਪੱਰਸ਼।

ਮੌਤ ਤੋਂ ਅਧਿਕ ਸੱਚਾਈ ਕੁੱਛ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਜੋ ਬੀਜੇਗਾ ਓਹੀ ਖਾਵੇਗਾ

ਫਰੀਦਾ ਲੋੜੈ ਦਾਖ ਬਿਜਉਰੀਆਂ ਕਿਕਰਿ ਬੀਜੈ ਜਟੁ ॥
ਅੰਗ-੧੩੭੯

ਲੋੜੈ – ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ
ਦਾਖ ਬਿਜਉਰੀਆਂ – ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਅੰਗੂਰ
ਕਿਕਰਿ – ਕਿੱਕਰ
ਬੀਜੈ – ਬੀਜਦਾ ਹੈ
ਜਟੁ – ਅਣਜਾਣ ਕਿਸਾਨ

ਅਣਜਾਣ ਕਿਸਾਨ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਅੰਗੂਰ ਉੱਗਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਰੱਖ ਕੇ ਕਿੱਕਰ ਦੀ ਬਿਜਾਈ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।


“ਤੁਹਾਡੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਬਹੁਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ ਪਰ ਐਨਕ ਲਾਉਣ ਨਾਲਂ ਇਸਨੂੰ ਠੀਕ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।” ਨੇਤਰ ਵਿਗਿਆਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ।

“ਕੀ ਮੈਂ ਐਨਕਾਂ ਲਾ ਕੇ ਪੜ੍ਹ ਸਕਾਂਗਾ?” ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।

“ਬੇਸ਼ਕ ਤੁਸੀਂ ਪੜ੍ਹ ਸਕੋਗੇ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੱਕ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਕਰੋਗੇ?”

“ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਪੜ੍ਹਿਆ-ਲਿਖਿਆ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਪੜ੍ਹਨਾ ਅਤੇ ਲਿਖਣਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। ਤੁਹਾਡੇ ਚਸ਼ਮੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਚਮਤਕਾਰ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ!”


ਪਰ ਅਸਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਚਸ਼ਮੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੇ ਕਾਬਿਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕੁਝ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਪਏਗਾ। ਬਸ ਇਹੀ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਐਨਕਾਂ ਪਹਿਨਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੜ੍ਹਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਹੋਵੋ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੋ।

ਪਰ ਇਹ ਉਹੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੰਮ ਬਿਨਾ ਇਨਾਮ, ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਬਿਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਅਤੇ ਬਿਨਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਦੇ ਲਾਭ।

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਕਰਮ ਦੇ ਮੁੱਢਲੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ “ਜੋ ਬੀਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਹੀ ਵੱਢਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ਼ਮਿਸ਼ ਦੀ ਤਾਂਘ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਕਿਸ਼ਮਿਸ਼ ਦੀ ਬਿਜਾਈ ਕਰੋ। ਕਿੱਕਰ ਦੀ ਬਿਜਾਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੰਗੂਰ ਨਹੀਂ ਉਗਾ ਕੇ ਦੇਵੇਗੀ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਬਿਹਤਰ ਭਵਿੱਖ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿਚ ਬਿਹਤਰ ਕੰਮ ਕਰੋ। ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਅਸਾਨ ਤਰੀਕੇ ਨਾ ਲੱਭੋ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦਾ ਗਿਆਨ ਲਵੋ। ਸਿਰਫ ਐਨਕ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ। ਚਮਤਕਾਰ ਨਿਰੰਤਰ ਯਤਨਾਂ ਅਤੇ ਜਾਗ੍ਰਿਤ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਸਹਿਜ ਸੁੱਖ

ਤਉ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ਨਿਜ ਘਰਿ ਬਸੈ ॥
ਅੰਗ-੧੧੪੭

ਤਉ – ਤਾਂ ਹੀ
ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ – ਸੁੱਖ ਮਿਲੇਗਾ
ਨਿਜ ਘਰਿ – ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ
ਬਸੈ – ਵਸੇਗਾ

ਸਾਨੂੰ ਤਾਂ ਹੀ ਸਹਿਜ ਸੁੱਖ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋਵੇਗੀ ਜਦੋਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਸਾਡੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਵਸੇਗਾ।


ਜਾਪਾਨ ਵਿੱਚ ਬਜ਼ੁਰਗ ਸੱਜਣਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਸੀ ਜੋ ਖ਼ਬਰਾਂ ਦਾ ਆਦਾਨ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਚਾਹ ਪੀਣ ਲਈ ਮਿਲਦਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵਕਫ਼ਾ ਮਹਿੰਗੀ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਹਾਂ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਸੁਮੇਲ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਰਦੇ ਸਨ।

ਜਦੋਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮੂਹ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਮੈਂਬਰ ਦੀ ਵਾਰੀ ਆਈ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਦੀ ਰਸਮ ਅਦਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀ। ਇੱਕ ਸੁਨਹਿਰੇ ਭਾਂਡੇ ਤੋਂ ਪੱਤੇ ਕੱਢ ਕੇ ਉਸਨੇ ਚਾਹ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਅਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਚਾਹ ਦੀ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਇਹ ਜਾਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਸਨੇ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਮਾਗਮ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ?

ਉਸ ਬੁੱਢੇ ਆਦਮੀ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, “ਸੱਜਣੋ, ਜਿਸ ਚਾਹ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਏਨੀ ਸਿਫਤ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਇਹ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਫਾਰਮ ਦੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੇ ਪੀਤੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾ ਤਾਂ ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।”


ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਮੈਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸਧਾਰਣ ਅਤੇ ਸਸਤੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ। ਸੁੱਖ-ਸਹੂਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਝੇ ਲੋਕ ਸੱਚੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਗੁਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਸਾਡਾ ਮਨ ਇਸ ਤਰਾਂ ਦਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਬਸ ਨਵਾਂ ਅਨੰਦ ਹੀ ਲੱਭਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ ਕਿ ਸਾਦਗੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਨੰਦਮਈ ਹੈ, ਫੇਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਐਸ਼ ਨਹੀਂ ਭਾਉਂਦੀ।

ਪਰ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਸਸਤੀ ਜਾਂ ਮਹਿੰਗੀ ਨਾਲ ਵਿਤਕਰਾ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਤੱਥ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਬਾਹਰਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਮਝੋ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸੇਧ ਲੈ ਕੇ ਉੱਪਰ ਉੱਠਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਪੱਖਪਾਤ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਵਾਂਗੇ।

ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ

ਕਦੇ ਨਾ ਬੋਲੈ ਕਉੜਾ

ਕਿੰਨੀ ਉਮਰ ਹੋ ਗਈ, ਕਿੰਨੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਕਿੰਨਾ ਮਨ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ, ਕਿੰਨੀਆਂ ਜੋਦੜੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਪਰ ਸੱਚ ਦੱਸਾਂ ਅਜੇ ਵੀ, ਹਾਲੇ ਵੀ ਗੁੱਸਾ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਕੌੜਾ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ।

ਕੀ ਕਰਾਂ ?
ਕੀ ਸਾਰੀ ਕੀਤੀ ਭਗਤੀ, ਸੇਵਾ ਨਿਹਫਲ ਗਈ ?

ਨਹੀਂ ਜੀ ਨਹੀਂ

ਪਹਿਲਾਂ ਕੌੜੇ ਬੋਲਾਂ ਦੀ ਦਰ (frequency) ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ । ਗੱਲ- ਗੱਲ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਆਉਂਦਾ ਸੀ ਹੁਣ ਘੱਟ ਗਿਆ ।

ਪਹਿਲਾਂ ਗੁੱਸਾ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਮਨ ਤੇ ਹੰਢਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਛੇਤੀ ਉਤਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ-ਕਦੇ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਪਛੋਤਾਵਾ ਵੀ ਕਰ ਲਈਦਾ ਹੈ।

ਮਨਾਂ! ਡਰ ਨਾ! ਘਬਰਾਅ ਨਾ!
ਲੱਗਿਆ ਰਹੁ! ਲੱਗਿਆ ਰਹੁ!

ਸਾਡੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਗੁੱਸਾ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਅਾਵਾਜ ਉੱਚੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ , ਉਨੀ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਬੋਲ ਖਰਵੇ ਨਹੀਂ, ਗਾਲਾਂ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ , ਆਮ ਵਾਂਗ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਬਸ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਹੀ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।

ਪਰਮਾਤਮਾ ਮਿੱਠ ਬੋਲੜਾ ਹੈ ਉਸ ਦਾ ਭਗਤ ਵੀ ਮਿੱਠ ਬੋਲੜਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਯਾਤਰਾ ਲੰਮੀ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਟੇਡੀ ਵੀ, ਪਰਬਤ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੈ ਲਗੇ ਰਹੀਏ , ਲਗੇ ਰਹੀਏ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ ਤੇ ਸਾਹਿਬ ਵਾਂਗ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗੇ।

ਮਿਠ ਬੋਲੜਾ ਜੀ ਹਰਿ ਸਜਣੁ ਸੁਅਾਮੀ ਮੋਰਾ॥
ਹਉ ਸੰਮਲਿ ਥਕੀ ਜੀ ਓਹੁ ਕਦੇ ਨ ਬੋਲੈ ਕਉਰਾ॥

ਅਾਪ

🙏🏻 ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕਾ ਖਾਲਸਾ॥
ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫਤਹਿ॥

ਆਪੁ ਸਵਾਰਹਿ ਮੈ ਮਿਲਹਿ ਮੈ ਮਿਲਿਆ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

ਹੇ ਫਰੀਦ! ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਵਾਰ ਲਏਂ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ (ਪਰਮਾਤਮਾ) ਮਿਲ ਪਏਂਗਾ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਜੁੜਿਆਂ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਸੁਖ ਹੋਵੇਗਾ।

📜 ਜਗਤ ਦੀ ਫਿਕਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਆਪਣੇ ਸੁਧਾਰ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇ,ਜਿਸ ਦਿਨ ਤੂੰ ਸੁਧਰ ਗਿਆ ਜਗਤ ਵੀ ਸੁਧਰ ਜਾਏਗਾ।

🖊️ Be so busy improving yourself that you have no time to criticize others.😊

ਚੁੱਪ

ਚੁਪੈ ਚੁਪ ਨ ਹੋਵਈ ਜੇ ਲਾਇ ਰਹਾ ਲਿਵ ਤਾਰ ॥

ਚੁਪ – ਚੁੱਪ
ਨ ਹੋਵਈ – ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ
ਜੇ – ਜੇਕਰ
ਲਾਇ ਰਹਾ – ਮੈਂ ਲਾਈ ਰੱਖਾਂ
ਲਿਵ ਤਾਰ – ਲਗਾਤਾਰ ਲਿਵ

ਸੱਚੀ ਚੁੱਪ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਕਿੰਨੀ ਹੀ ਦੇਰ ਤੱਕ ਲਿਵ ਜੋੜ ਕੇ ਚੁੱਪ ਧਾਰ ਲਵਾਂ।


ਚਾਰ ਭਿਕਸ਼ੂਆਂ ਨੇ ਦੋ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਲਈ ਬੋਲਣ ਤੋਂ ਬਗੈਰ ਚੁੱਪਚਾਪ ਧਿਆਨ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਲਿਆ। ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਰਾਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਮੋਮਬੱਤੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਨਾਲ ਹੀ ਬੁੱਝ ਗਈ।

ਪਹਿਲੇ ਭਿਕਸ਼ੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਓਹ, ਨਹੀਂ! ਮੋਮਬੱਤੀ ਬੁਝ ਗਈ।”

ਦੂਸਰੇ ਭਿਕਸ਼ੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਕੀ ਸਾਨੂੰ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ?”

ਤੀਜੇ ਭਿਕਸ਼ੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਚੁੱਪ ਕਿਉਂ ਤੋੜੀ?”

ਚੌਥੇ ਭਿਕਸ਼ੂ ਨੇ ਹੱਸਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, “ਹਾ ਹਾ! ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਸੀ ਜਿਹੜਾ ਬੋਲਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ।”


ਜੋ ਕੰਮ ਤੁਸੀਂ ਕਰਦੇ ਹੋ,ਉਹ ਇਹਨਾਂ ਮਹੱਤਵ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ। ਪਰ ਤੁਹਾਡਾ ਉਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਕਰਨ ਪਿੱਛੇ ਇਰਾਦਾ ਜ਼ਰੂਰ ਮਹੱਤਤਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸੁਣਦੇ ਹਾਂ “ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਮਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ”, ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਅਸਾਨ ਜਿਹਾ ਜਾਪਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਵੇਂ ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਅਤੇ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਇਸ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਨਿਮਰਤਾ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਝੁਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਹੋਰ ਨਿਮਰ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਝੁਕਦਾ ਹੈ। ਤੀਜਾ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਫਰਸ਼ ‘ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚੌਥਾ ਪੂਰਾ ਲਿਟ ਕੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ “ਹਾਂ! ਮੈਂ ਜਿੱਤ ਗਿਆ ਹਾਂ।”
ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਫੇਰ ਨਿਮਰਤਾ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਗੁਆ ਬੈਠਦੇ ਹਨ।

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਚੁੱਪ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ। ਪਰ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਕਿਉਂ ਕਿਹਾ ਕਿ “ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ” ਕਿਉਂਕਿ ਅਸਲ ਚੁੱਪ ਉਹ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਰੌਲਾ ਨਹੀਂ ਪਾ ਰਿਹਾ। ਭਟਕ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਅੰਤਰ ਆਤਮੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਕੇਵਲ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰਾਉਣਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ ਬੋਲਣਾ ਸੱਚੀ ਚੁੱਪ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਫੇਰ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਕਹਿਣ ਲਈ ਉਸ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕੌਣ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਚੁੱਪ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਅਸਲੀ ਚੁੱਪ ਦੀ ਸਾਰੀ ਧਾਰਣਾ ਨੂੰ ਗੁਆ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।

ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਕੇ ਇੱਕ ਰੱਬ ਨਾਲ ਜੁੜੋ।

ਦੁਖ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?

ੳੁਹ ਅਵਸਥਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ੳੁਹੀ ਦੁਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਮਨੁੱਖ ਸੁੱਖ ਦਾ ਸੋਮਾ ਅਕਾਲਪੁਰਖ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਮਾੲਿਅਾ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਹੀ ਦੁੱਖ ਅਾੳੁਂਦਾ ਹੈ।

ਭਾੲੀ ਰੇ ਜਗੁ ਦੁਖੀਅਾ ਦੂਜੈ ਭਾੲਿ॥

ਦੁਖੁ ਤਦੇ ਜਾ ਵਿਸਰਿ ਜਾਵੈ॥