ਊਚੇ ਉਪਰਿ ਊਚਾ ਨਾਉ ॥
ਅੰਗ- ੫
ਊਚੇ– ਉੱਚੇ
ਉਪਰਿ– ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਪਰ
ਨਾਉ– ਹਰੀ ਦਾ ਨਾਮ
ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਵੱਡਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹ ਉਮੀਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਫ਼ਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਅਹਿਸਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇਨਾਮ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਨੱਚਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸੰਗੀਤ ਸੁਣਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਸੰਗੀਤ ਸੁਨਣਾ ਹੀ ਅਨੰਦ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਗੱਲ ਨਾਮ ਜੱਪਣ ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਮਨਨ ਉਹ ਖੋਜ ਹੈ ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੇ ਬਿੰਦੂ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸਮੇਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮੈਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦੇਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੇ ਉਹ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਤਰਾਂ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਾਲਚ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਰਮਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਣ ਲਈ ਪੱਕਾ ਹੋਣਾ ਪਏਗਾ ਕਿ ਲਾਲਚ ਹੀ ਅੰਤਮ ਨਤੀਜਾ ਨਹੀਂ।
ਇਹ ਖੇਡ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਕੱਪ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ। ਇਹ ਉਹ ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਖੇਡ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਮੈਨੂੰ ਉਪਰੋਕਤ ਆਇਤ ਬਹੁਤ ਡੂੰਘੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੁਸੀਂ ਉੱਚੇ ਹੋ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ। ਪਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਸਤੀ ਨਾਲੋਂ ਉੱਚਾ ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਮ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਭਾਵ ਹੈ ਬ੍ਰਹਮ ਗੁਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬ੍ਰਹਮ ਜੀਵਣ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ।”
ਇਸ ਲਈ ਨਾਮ ਦਾ ਅੰਦਰ ਹੋਣਾ ਜਾਂ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਹੋਣਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਫਲ ਹੈ।
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀਉ ਇਸ ਆਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਕਿ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਨਾਮ ਮਿਲੇਗਾ। ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ ਕਿ ਜੀਉਣਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਇਨਾਮ ਹੈ।
ਸੱਚ ਕੀ ਹੈ? 