ਕੋਇਲੇ ਪਾਪ ਪੜੇ ਤਿਸੁ ਊਪਰਿ ਮਨੁ ਜਲਿਆ ਸੰਨੀ੍ ਚਿੰਤ ਭਈ ॥
ਅੰਗ-੯੯੦
ਕੋਇਲੇ – ਕੋਲਾ
ਪਾਪ – ਪਾਪ
ਤਿਸੁ ਊਪਰਿ – ਉਸ ਉੱਪਰ
ਜਲਿਆ – ਸੜ ਗਿਆ
ਸੰਨ੍ਹ੍ਹੀ – ਚਿਮਟਾ
ਚਿੰਤ – ਚਿੰਤਾ
ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਇੱਕ ਭਖਦੇ ਹੋਏ ਕੋਲੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਾਡੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਉਹ ਚਿਮਟਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਡੇ ਮਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਖਰਾਬ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ‘ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦਾ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਗਤੀ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਪਾਉਣ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਰੁਮਿਨੇਸ਼ਨ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕਿਰਿਆ ਹੈ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
“ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਅਜਿਹਾ ਕਿਉਂ ਹੋਇਆ?
“ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ?”
“ਦੂਜਿਆਂ ਲਈ ਕੋਈ ਕੰਮ ਇੰਨਾ ਅਸਾਨ ਕਿਉਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ?”
ਇਸ ਤਰਾਂ ਸੋਚਣਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕਦੇ ਵੀ ਲਾਭਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਜਾਂ ਹੱਲ-ਅਧਾਰਤ ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਹ ਬਸ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚਿੰਤਾ ਜਾਂ ਸਵੈ-ਤਰਸ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਹੈ।
ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਕ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ – ਸੈਰ ਕਰੋ ਜਾਂ ਬਾਹਰ ਬੈਠੋ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸ਼ਾਇਦ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਨਾ ਮਿਲੇ ਪਰ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਧਿਆਨ ਬੁਰੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਕਲਾ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਬਦਲਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ।
ਕਿਸੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕਰੋ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਦੇ ਕੇ ਤੁਹਾਡੀ ਰੂਹ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਚੁੱਕੋ। ਅਰਥਾਂ ਸਮੇਤ ਗੁਰਬਾਣੀ ਪੜ੍ਹੋ। ਇਹਨਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਫ਼ਲਸਫ਼ਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਦਲ ਦੇਵੇਗਾ।
ਜਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿਲਚਸਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਸੰਗੀਤ ਸੁਣੋ ਅਤੇ ਕੋਈ ਕਾਮੇਡੀ ਦੇਖੋ।
ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ “ਰੂਮੀਨੇਸ਼ਨ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੋਚਣ ਦੀ ਕਲਾ ਬਦਲਣੀ ਪਵੇਗੀ।”
ਇੱਕ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਮਨ ਲਾਲ ਗਰਮ ਚਾਰਕੋਲ ਦੀ ਥਾਲੀ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਬਲਦਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਗ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਰਾਖ ਵਾਂਗ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਸੱਚ ਕੀ ਹੈ? 